Gdy rodzi się życie – Jak bezpiecznie towarzyszyć swojej suczce podczas porodu

Poród szczeniąt to niezwykle poruszający, naturalny, a czasem również krytyczny moment w życiu suczki. Jako opiekun lub hodowca ponosisz ogromną odpowiedzialność – nie tylko za jej fizyczne zdrowie, ale także za jej emocjonalne bezpieczeństwo. W tym artykule dowiesz się, jak odpowiednio się przygotować, co wolno ci robić, a czego bezwzględnie należy unikać.

Czas trwania ciąży i oznaki zbliżającego się porodu

Ciąża u suczki trwa średnio 63 dni, ale w zależności od rasy i organizmu może trwać od 58 do 68 dni. Od 58. dnia należy rozpocząć intensywne przygotowania.

Typowe oznaki zbliżającego się porodu:

• Zachowania gniazdowe, niepokój, kopanie
• Drżenie, dyszenie, brak apetytu
• Nadmierne przylgnięcie do opiekuna lub wycofanie się
• Spadek temperatury ciała poniżej 37 °C (często 12–24 godziny przed porodem)

Przebieg porodu – trzy fazy

1. Faza otwierająca (6–24 godziny): Suczka staje się niespokojna, zaczyna dyszeć i szuka odpowiedniego miejsca do porodu. Brak jeszcze widocznych skurczów partych. Spokój i cisza są teraz kluczowe.

2. Faza wydalania: Pojawiają się pierwsze skurcze parte. Pierwszy szczeniak powinien urodzić się najpóźniej po 30 minutach aktywnych skurczów. Kolejne szczenięta pojawiają się co 15–60 minut.

3. Faza łożyskowa: Po każdym szczeniaku powinno pojawić się łożysko. Nie powinno być więcej łożysk niż szczeniąt – w przeciwnym razie może dojść do zapalenia macicy.

Przygotowanie do porodu

Należy przygotować spokojne, czyste i zaciemnione miejsce. Idealnym rozwiązaniem jest skrzynia porodowa wyłożona materiałami chłonnymi.

Niezbędne wyposażenie:

• Koce, ręczniki, jednorazowe podkłady
• Środek dezynfekujący, sterylne rękawiczki
• Nitka i nożyczki (do ewentualnego przecięcia pępowiny)
• Termometr cyfrowy
• Lampa grzewcza lub termofor
• Numer telefonu do lekarza weterynarii

Twoja rola jako towarzysza

Jesteś źródłem spokoju w pomieszczeniu. Obserwuj, notuj (czas narodzin, stan szczeniąt, zachowanie suczki), ale interweniuj tylko wtedy, gdy to absolutnie konieczne.

Ważne:

• Nie przeszkadzaj i nie ingeruj bez potrzeby
• Nie zmieniaj podkładów podczas skurczów
• Nie podawaj żadnych leków bez konsultacji z weterynarzem

Kiedy natychmiast do weterynarza?

• Ponad 30–45 minut aktywnych skurczów bez urodzenia szczeniaka
• Ponad 2 godziny przerwy między kolejnymi szczeniakami przy widocznych skurczach
• Silny, cuchnący lub zielonkawy wyciek
• Suczka jest apatyczna, ma gorączkę lub jest bardzo osłabiona
• Szczenięta nie oddychają lub są bardzo słabe*

*Co zrobić, gdy szczeniak nie oddycha?

Nawet w idealnych warunkach może się zdarzyć, że noworodek nie zacznie oddychać samodzielnie. Oto pierwsze kroki, które możesz podjąć, by go pobudzić:

1. Delikatnie osusz szczeniaka: Użyj czystego, miękkiego ręcznika i osusz szczeniaka energicznymi, ale delikatnymi ruchami. Pobudza to krążenie i może wywołać odruch oddechowy.

2. Oczyść nos i pysk: Usuń ostrożnie śluz lub płyn owodniowy z dróg oddechowych – mogą one blokować oddychanie.

3. Trzymaj głowę w dół: Trzymaj delikatnie szczeniaka głową w dół przez kilka sekund, by umożliwić wypłynięcie płynów z dróg oddechowych.

4. Masaż klatki piersiowej: Masuj lekko klatkę piersiową dwoma palcami w rytmie oddechowym. Nie naciskaj zbyt mocno!

5. Rękawiczka awaryjna – sztuczne oddychanie: Jeśli nie ma reakcji, możesz spróbować bardzo delikatnie wdmuchnąć powietrze do nosa (nie do pyska!) – jeden mały wdech na sekundę przez maks. 10–15 sekund. Tylko jeśli jesteś pewny lub masz zalecenie od weterynarza.

Gdy szczeniak zacznie oddychać i wykazywać oznaki życia, natychmiast połóż go przy sutku matki – ciepło i odruch ssania pomogą mu się ustabilizować.

Podsumowanie

Poród to bardzo wrażliwy proces, który wymaga spokoju, wiedzy i wyczucia. Im lepiej jesteś przygotowany, tym bezpieczniej twoja suczka przejdzie przez ten etap. Pamiętaj: nie jesteś tylko opiekunem – jesteś częścią jej stada.

Dołącz do stada – z wiedzą, sercem i świadomością.